bookmark comment heart linkedin marketing Asset 1 quotation-mark reply sample school telegram twitter

عاقبت خشم

نویسنده فیلیمو
تاریخ انتشار پنجشنبه ۱۸ بهمن ۱۳۹۷

جمشیدیه فیلمی به کاگردانی یلدا جبلی است که در بخش نگاه نو جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و بخاطر تجربه های قبلی این کارگردان در بخش هنر و تجربه, حالاجمشیدیه اولین فیلم بلند داستانی او محسوب می شود.

داستان فیلم نه تنها تک خطی نیست بلکه تک کلمه ای است و هر انچه روایت می کند سر آخر به خشم منتهی می شود. خشمی که سرآغازش در خیابان جمشیدیه نیست, بلکه در تمام روزها و سال های گذشته زندگی شخصیت زن اصلی فیلم یعنی سارا بهرامی و در تمام روزهایی است که جامعه او را عصبانی کرده است.

جمشیدیه پر از فراز و نشیب است. البته نه فراز و نشیب فیلمنامه, بلکه فراز و نشیب کارگردانی که یکی در میان به سکانس ها فراز و فرود می دهد و چیزی را به نمایش می گذارد که درنهایت تماشاگر نمی داند فیلم را تحسین کند یا ضعف آن را به پای اولین تجربه کارگردان بگذارد.

فراتر از موضوع تحسین برانگیزی که کارگردان برای ساختن فیلم جمشیدیه انتخاب کرده است و با چشم پوشی از دیالوگ های کلیشه ای خصوصا در سکانس های پایانی فیلم, چند نکته جمشیدیه را دوست داشتنی می کند. اولی بازی کیومرث پور احمد در این فیلم است که همانطور خاص و دوست داشتنی و کاملا واقعی نقش پدر را ایفا کرده است. دومی بازی تاثیر برانگیز سارا بهرامی و پانته آ پناهی ها است که نشان از قدرت کارگردان در بازی گرفتن از این دو بازیگر دارد.

جمشیدیه اتفاقی را روایت میکند که درجه نازل تری از آن تر روز برای همه ما اتفاق می افتد و هر بار هم این امکان وجود دارد که خشم و عصبانیت ما را در جایگاه ترانه شخصیت اصلی فیلم قرار دهد. به دلیل همین باورپذیری جمشیدیه دوست داشتنی است اما اینکه گره و اضطرابی را وارد داستان نمی کند و همان یکی دو سکانس اول به تماشاگر می گوید که اتفاق اصلی چیست, از ریتم و جذابیت جمشیدیه کم می کند.

- جمشیدیه شعار زده نیست!

پس از اکران فیلم جمشیدیه در کاخ رسانه ای جشنواره فجر، نشست خبری آن هم با حضور کارگردان، عوامل و بازیگران برگزار شد. در این نشست، یلدا جبلی،‌ کارگردان این اثر در پاسخ به سؤالی مبنی بر شعاری بودن حرکات و حرف‌های پرسوناژها گفت: «باید بگویم که من این‌چنین فکر نمی‌کردم که البته اگر می‌خواستم شعاری باشد، قطعاً رفتار دیگری داشتم و حرف‌های دیگری می‌زدم. رانه آدمی نیست که دور از شکل خود باشد. او کسی است که با خود روراست است و به‌راحتی با خودش کنار می‌آید. باید این سؤال را پرسید که؛ چرا مدل زندگی ما به‌گونه‌ای است که جور دیگر حرف زدن، برایمان عجیب می‌شود و احساس می‌کنیم که شعاری حرف می‌زنیم؟»

در ادامه یلدا جبلی در مورد دغدغه اصلی خود از ساخت فیلم جمشیدیه گفت: «فیلم‌های کمی نیستند که راجع به مسئله قصاص و تصادف و... حرف می‌زنند اما باید بگویم که مسئله جمشیدیه، قصه دیگری است و موضوع دیگری در آن مهم است. البته برای بیان این دغدغه، انتخاب این راه، راه آشنایی بود. یکی انتخاب می‌کند که دادگاه را نشان بدهد، دیگری انتخاب می‌کند که زندان را انتخاب کند و دیگری درگیری‌ها را به‌تصویر می‌کشد. من به‌عنوان کارگردان برای ساخت جمشیدیه این راه را انتخاب کردم.»

سارا بهرامی بازیگر نقش اول این فیلم هم در پاسخ به سوالاتی درباره انتخاب این نقش گفت: «یکی از دغدغه‌ها و وسوسه‌هایم این بود که من و حامد کمیلی بازی تکراری نکنیم. من با حامد کمیلی زیاد کار کرده‌ام اما روبه‌روی ایشان تاکنون ترانه را بازی نکرده بودم و شخصیت‌ها متفاوت بود.» او در مورد شانس خود برای دریافت سیمرغ هم گفت: «من خیلی جایزه دوست دارم و خدا را شکر می‌کنم که سیمرغ دارم اما هرگز برای سیمرغ بازی نمی‌کنم. البته این نقش برایم بسیار وسوسه‌آمیز بود. یک منتقدی به من گفتند که "این فیلم در مورد فحش است و یک ایموجی خنده و گریه گذاشته بودند". واقعاً تعجب کردم. اصولاً لمپنیسم بخشی از روشنفکری در کشور شده است. تمام‌قد پای انتخابم ایستاده‌ام و به آن متعهد هستم. جشنواره برای من یک مراسم هیجان‌انگیز است که دوست دارم فقط در آن حضور داشته باشم و به دریافت سیمرغ فکر نمی‌کنم.»


نظرها